insanın kendini en çok gözden kaçırdığı yer · bir ayna
İşteki sen
Günlerimizin en büyük bölümü işte geçer. Ve insan çoğu zaman tam orada kendini unutur. Kendini yargılamadan bakmak için 10 soru.
Bu ayna sana nasıl çalıştığını söylemeyecek. İnsanın kendinden uzaklaşma biçimlerini adlandırıyor, seninkini görebilesin diye. 3 dakika, kendi hızında.
Yanıtların ekranında kalıyor. Hiçbir şey kaydedilmiyor, hiçbir şey gönderilmiyor.
Soru 1 / 10
TABLO
İş, saatlerimizin, enerjimizin ve düşüncelerimizin en büyük bölümünü alır. Bu böyle sürerken asıl risk:
Bu arada kendini gözden kaçırmak
Kalisme seni işine karşı konumlandırmaz: ondan önce de, ondan sonra da var olduğunu hatırlatır. Bu ayna tek bir şeye bakıyor: işin, senin kendinle kurduğun bağa ne yaptığına.
Soru 2 / 10
İZİN
Çoğu kişi kendi iyi oluşunu sonraya erteler: şu proje bitsin, terfi gelsin, "hak edilmiş" olsun. Bu bekleyiş:
Hiç bitmez
1. ilke: Mutluluğu hak ediyorsun, şimdi; bir sonraki basamakta değil. İyi oluş, iyi yapılmış işin ödülü değildir: iyi çalışabilmeni sağlayan şeydir.
Soru 3 / 10
ROL
"Proje yöneticisiyim", "sağlık çalışanıyım", "yazılımcıyım". Unvan bir insanı bütünüyle anlattığında eksik kalan:
Unvanın arkasındaki insan
2. ilke: Kendi modelin sensin. Unvanın yaptığın iştir, olduğun şey değil. O değiştiği gün sen yine oradasın. Değerine bir kartvizit karar vermesin.
Soru 4 / 10
DİKKAT
Sıradan bir iş sabahı: bildirimler, açık kanallar, bir fikri ortasından bölen toplantılar. Sessizce tükenen şey:
Dikkatin
3. ilke: Dikkatin senin gücündür. Beslediğin şey yer kaplar, beslemeyi bıraktığın şey silinir. Onu korumak bir kapris değil, gününü yeniden eline almaktır.
Soru 5 / 10
DİNLENME
Gece 23.00'te bir mesaja yanıt vermek, yeşil noktayı hep yanık tutmak, hiçbir zaman gerçekten kopmamak. Çoğu zaman bunun adı çalışkanlık değildir:
Yeterince işine bağlı görünmeme korkusudur
4. ilke: Dinlenmek bir utanç değildir. Hiç toparlanmayan insan daha sağlam olmaz, yıpranır. Dayanabilmek için kapanmak kaytarmak değil, kendine saygıdır.
Soru 6 / 10
YETERLİ OLMAK
Ulaşılacak hep bir üst basamak, bir başarıdan sonra bile geçmeyen bir şüphe. "Henüz yeterli değilsin" diye tekrarlayan o ses:
Çoğu zaman yalan söyler
5. ilke: Şu an yeterlisin. Kusursuz değil, varmış değil; bugün değerli olmaya yeter. Kendini yeterli hissetmek insanı tembelleştirmez, özgürleştirir.
Soru 7 / 10
DOĞRU MESAFE
Kişiliğini takdir ettiğin ama işi istenen düzeyde olmayan bir mesai arkadaşı. Sevmediğin ama saygı duyman gereken biri. Burada yolunu bulmanı sağlayan şey:
Bağı yargıdan ayırmak
8. ilke: Sevmek ile takdir etmek aynı şey değildir. Birine değer verip yaptıklarını onaylamayabilirsin, bağı koparmadan sınır koyabilirsin. Doğru mesafe, ne yapışmak ne kopmak, en çok işte öğrenilir.
Soru 8 / 10
KORKU
Rahatsız etmemek için toplantıda susmak, çatışma çıkmasın diye evet demek, en çok da suçlanmamak için hareket etmek. Buradaki asıl itici güç:
Korku, anlam değil
10. ilke: Korkudan değil, sevgiden hareket et. İş hayatında "sevgi", korkutandan değil, önem taşıyandan hareket etmek demektir. Korku itaat ettirir, anlam yürütür.
Soru 9 / 10
CESARET
Kendine sakladığın bir fikir, hiç gönderilmemiş bir başvuru, "hazır olunca" diye ertelenen bir proje. En çok geri tutan şey:
İsteksizlikten çok, başarısızlık korkusu
12. ilke: Şansını dene. Pervasızlık değil: garantisi olmadan deneme ve kendini cezalandırmadan yanılma hakkı. "Denedim, olmadı" demeye hakkın var.
Soru 10 / 10
SEN
Buraya kadar her şeye uzaktan baktın: "insanlar", "ofis". Geriye tek bir soru kalıyor ve o senin için: hangi işte kendini biraz daha kendin gibi hissetmek isterdin?
Az önce adını koydun
Bu mekanizmaların hiçbiri suç değil. Onları görmek, başka türlü seçmeye çoktan başlamaktır. İş, yalnızca üstlendiğin bir rol değil, kendin olabildiğin bir yer olmaya dönebilir. Yarın başlamak için tek bir hareket yeter.
Kalisme senden ne işini sevmeni ister ne de ondan kaçmanı.
Sana orada kendinle kalmayı öneriyor. Her seferinde bir ilke, her seferinde bir hareket.
13 izin uygulamada yaşıyor, bu aynayı sürdüren akşam ritüeliyle birlikte.
Bu aynanın görünür kıldığı şey nadiren tek başına ortaya çıkar: koca bir kurum onu üretebilir ve hep birlikte tanınan bir izin, her sabah kendine vermek zorunda kaldığın izinden daha uzun dayanır. Bir kuruluşun onunla neyi yapmayacağı yazılıdır ve bunu ona karşı ileri sürebiliriz.