Kalisme’nin fikirleri nereden geliyor ve araştırmalar bunlar hakkında ne söylüyor.
Kalisme, tıbbi olmayan bir psikolojik iyi oluş uygulamasıdır. Bu sayfa, uygulamanın neye dayandığını kaynakları ve sınırlarıyla birlikte anlatır.
İddia etmediklerimiz. Bu yaklaşımları icat ettiğimizi: Kalisme onları bir araya getirir. Kalisme’nin kendisinin şimdiden değerlendirildiğini de: temelleri araştırılmıştır, kendi etkisi ise henüz araştırılmamıştır.
Bilim ne söylüyor, ne söylemiyor
Araştırılmış
Bilinçli farkındalığın, öz şefkatin, pozitif psikolojinin ve kabul ve kararlılık terapisinin stres ve iyi oluş üzerinde ölçülmüş etkileri vardır; bu etkiler çoğunlukla küçük ile orta düzeydedir.
İlham
Carl Rogers, Stoacılar, Aristoteles: araştırma sonuçları değil, düşünce gelenekleri. Yol gösterirler; hiçbir şeyi kanıtlamazlar.
Kalisme hipotezi
Kalisme’nin, bu yaklaşımları bir uygulamada bir araya getirerek aynı etkileri yaratması. Bu henüz değerlendirilmedi: pilot uygulamalarımız etkisini değil, önce benimsenip benimsenmediğini ve yararlı bulunup bulunmadığını sınar.
Bu sayfadaki her kaynak 8 Ekim 2026’da DOI’siyle (bir bilimsel yayının kalıcı tanımlayıcısı; yayıncıdaki sayfasına götürür) ya da kitaplar için ISBN’siyle doğrulandı. Eleştirel çalışmalara da yer veriyoruz: ilk çalışmalardan daha küçük etkiler bulanlara.
Kökler
Psikolojik temeller
Bilinçli farkındalık
Kalisme’nin aldığı: dikkati şimdiki ana geri getirmek.
Araştırmalar ne diyor: iş yerinde stres, psikolojik sıkıntı ve tükenmişlik üzerinde, neyin ölçüldüğüne göre küçükten büyüğe değişen etkiler (Vonderlin ve arkadaşlarının incelediği, 56 makalede yayımlanmış 53 randomize çalışma); etkiler 3 aya kadar sürüyor, sonrası kanıtlanmış değil; çalışmalar arasında açıklanamayan farklar var.
Vonderlin, R., Biermann, M., Bohus, M., Lyssenko, L. (2020). Mindfulness-based programs in the workplace: a meta-analysis of randomized controlled trials. Mindfulness, 11(7), 1579-1598. doi:10.1007/s12671-020-01328-3
Michaelsen, M. M., Graser, J., Onescheit, M., Tuma, M. P., Werdecker, L., Pieper, D., Esch, T. (2023). Mindfulness-based and mindfulness-informed interventions at the workplace: a systematic review and meta-regression analysis of RCTs. Mindfulness, 14(6), 1271-1304. doi:10.1007/s12671-023-02130-7
Bartlett, L., Martin, A., Neil, A. L., Memish, K., Otahal, P., Kilpatrick, M., Sanderson, K. (2019). A systematic review and meta-analysis of workplace mindfulness training randomized controlled trials. Journal of Occupational Health Psychology, 24(1), 108-126. doi:10.1037/ocp0000146
Kabul ve kararlılık terapisi
Kalisme’nin aldığı: korkularla birlikte, değerlere göre davranmak.
Araştırmalar ne diyor: iş yerinde mütevazı etkiler, çoğunlukla sağlık çalışanlarında ölçülmüş; en az tutarlı sonuçlar tam da değerler ve kararlı eylem üzerine.
Prudenzi, A., Graham, C. D., Clancy, F., Hill, D., O’Driscoll, R., Day, F., O’Connor, D. B. (2021). Group-based acceptance and commitment therapy interventions for improving general distress and work-related distress in healthcare professionals: a systematic review and meta-analysis. Journal of Affective Disorders, 295, 192-202. doi:10.1016/j.jad.2021.07.084
Rad, Y., Prudenzi, A., Zernerova, L., Gerson, J., Flaxman, P. E. (2025). Effects of workplace acceptance and commitment therapy (ACT) programs on psychological flexibility’s subprocesses: a systematic review. Journal of Contextual Behavioral Science, 37, 100915. doi:10.1016/j.jcbs.2025.100915
Eleştirel değerlendirme: Öst, L.-G. (2014). The efficacy of Acceptance and Commitment Therapy: an updated systematic review and meta-analysis. Behaviour Research and Therapy, 61, 105-121. doi:10.1016/j.brat.2014.07.018
Öz şefkat
Kalisme’nin aldığı: insanın kendine, bir arkadaşına göstereceği şefkatle davranması.
Araştırmalar ne diyor: umut verici sonuçlar (Ferrari ve arkadaşlarının incelediği 27 randomize çalışma); iş yerinde ise yalnızca 10 çalışma var ve hepsi sağlık ve bakım mesleklerinde çalışan kişilerle yapılmış.
Ferrari, M., Hunt, C., Harrysunker, A., Abbott, M. J., Beath, A. P., Einstein, D. A. (2019). Self-compassion interventions and psychosocial outcomes: a meta-analysis of RCTs. Mindfulness, 10(8), 1455-1473. doi:10.1007/s12671-019-01134-6
Kotera, Y., Van Gordon, W. (2021). Effects of self-compassion training on work-related well-being: a systematic review. Frontiers in Psychology, 12, 630798. doi:10.3389/fpsyg.2021.630798
Pozitif psikoloji
Kalisme’nin aldığı: yalnızca onarmak değil, ayakta kalmaya yardım edeni beslemek.
Araştırmalar ne diyor: küçük ile orta düzeyde etkiler; küçük çalışmaların yanlılığı düzeltildiğinde belirgin biçimde daha küçük (White ve ark.).
Bolier, L., Haverman, M., Westerhof, G. J., Riper, H., Smit, F., Bohlmeijer, E. (2013). Positive psychology interventions: a meta-analysis of randomized controlled studies. BMC Public Health, 13, 119. doi:10.1186/1471-2458-13-119
Carr, A., et al. (2021). Effectiveness of positive psychology interventions: a systematic review and meta-analysis. The Journal of Positive Psychology, 16(6), 749-769. doi:10.1080/17439760.2020.1818807
İş yerinde: Donaldson, S. I., Lee, J. Y., Donaldson, S. I. (2019). Evaluating positive psychology interventions at work: a systematic review and meta-analysis. International Journal of Applied Positive Psychology, 4(3), 113-134. doi:10.1007/s41042-019-00021-8
Eleştirel değerlendirme: White, C. A., Uttl, B., Holder, M. D. (2019). Meta-analyses of positive psychology interventions: the effects are much smaller than previously reported. PLOS ONE, 14(5), e0216588. doi:10.1371/journal.pone.0216588
İlham kaynakları
Carl Rogers
Hümanist gelenekte koşulsuz olumlu kabul. Meta-analizler bir uygulamayı değil, bir terapist ile eşlik ettiği kişi arasındaki ilişkiyi inceler.
Rogers, C. R. (1957). The necessary and sufficient conditions of therapeutic personality change. Journal of Consulting Psychology, 21(2), 95-103. doi:10.1037/h0045357
Elliott, R., Bohart, A. C., Watson, J. C., Murphy, D. (2018). Therapist empathy and client outcome: an updated meta-analysis. Psychotherapy, 55(4), 399-410. doi:10.1037/pst0000175
Farber, B. A., Suzuki, J. Y., Lynch, D. A. (2018). Positive regard and psychotherapy outcome: a meta-analytic review. Psychotherapy, 55(4), 411-423. doi:10.1037/pst0000171
Stoacılar
Epiktetos ve Marcus Aurelius: bize bağlı olanı bize bağlı olmayandan ayırmak (Epiktetos, Encheiridion, 1). Bir felsefe, bir araştırma sonucu değil.
Epiktetos, Discourses and Selected Writings, Penguin Classics, 2008 (Encheiridion’un 1. paragrafı, bize bağlı olan ile bize bağlı olmayan arasındaki ayrımı ortaya koyar). ISBN 9780140449464
Marcus Aurelius, Meditations, Penguin Classics, 2006 (özellikle 6.41, 6.52, 8.47). ISBN 9780140449334
Aristoteles
Mutluluk, hazların toplamı olarak değil, bir yaşama biçimi olarak (Nikomakhos’a Etik, I. kitap). Ona göre bu mutluluk erdemle geliştirilir. Kalisme burada ondan ayrılır: mutluluğun hak edilmesi gerekmediğini savunur. İyi oluş psikolojisi bu ayrımı yeniden ele almıştır (Ryan ve Deci).
Aristoteles, The Nicomachean Ethics, çev. David Ross, gözden geçiren Lesley Brown, Oxford World’s Classics, Oxford University Press, 2009. ISBN 9780199213610
Ryan, R. M., Deci, E. L. (2001). On happiness and human potentials: a review of research on hedonic and eudaimonic well-being. Annual Review of Psychology, 52, 141-166. doi:10.1146/annurev.psych.52.1.141
Yankılar
Eckhart Tolle, Don Miguel Ruiz, Brené Brown ve Marshall Rosenberg, Al-Anon gibi destek gruplarıyla birlikte kitaplarda anılır. Eserleri, yazar Hakan Kaynar için önemli olmuştur. Kontrollü çalışmalara dayanmazlar (araştırmacı Brené Brown’ın çalışmaları görüşmelere dayanır) ve biz onları temel olarak sunmuyoruz.
13 izin
Her izin, Kalisme’nin 13 kitabından birinde ele alınır. Hiçbiri olduğu hâliyle bir araştırma konusu değildir: her biri araştırılmış öğeleri, ilham kaynaklarını ve kimi zaman yankıları bir araya getirir; bu bileşim, etkisi henüz değerlendirilmemiş bir Kalisme hipotezidir.
Her kökeni, DOI’leriyle birlikte kaynaklarını ve araştırmanın kapsamadığı noktaları görmek için bir satırı aç.
1. Hak etmeden de mutlu olabilirsin.Araştırılmış: Pozitif psikoloji (Seligman, Fredrickson), öz şefkat (Neff)İlham kaynakları: AristotelesYankılar: Eckhart TolleKalisme hipotezi
İlhamAristoteles · eudaimonia: bir yaşama biçimi olarak mutluluk, erdeme uygun etkinlik
Aristote, The Nicomachean Ethics, trad. David Ross, révisée par Lesley Brown, Oxford World’s Classics, Oxford University Press, 2009. ISBN 9780199213610
Aristote, Nicomachean Ethics, trad. Terence Irwin, 2e éd., Hackett Publishing, 1999. ISBN 9780872204645
Ryan, R. M., Deci, E. L. (2001). On happiness and human potentials: a review of research on hedonic and eudaimonic well-being. Annual Review of Psychology, 52, 141-166. doi:10.1146/annurev.psych.52.1.141
AraştırılmışMartin Seligman · pozitif psikoloji ve iyi oluş müdahaleleri
Seligman, M. E. P., Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: an introduction. American Psychologist, 55(1), 5-14. doi:10.1037/0003-066X.55.1.5
Sin, N. L., Lyubomirsky, S. (2009). Enhancing well-being and alleviating depressive symptoms with positive psychology interventions: a practice-friendly meta-analysis. Journal of Clinical Psychology, 65(5), 467-487. doi:10.1002/jclp.20593
Bolier, L., Haverman, M., Westerhof, G. J., Riper, H., Smit, F., Bohlmeijer, E. (2013). Positive psychology interventions: a meta-analysis of randomized controlled studies. BMC Public Health, 13, 119. doi:10.1186/1471-2458-13-119
Carr, A. et al. (2021). Effectiveness of positive psychology interventions: a systematic review and meta-analysis. The Journal of Positive Psychology, 16(6), 749-769. doi:10.1080/17439760.2020.1818807
White, C. A., Uttl, B., Holder, M. D. (2019). Meta-analyses of positive psychology interventions: the effects are much smaller than previously reported. PLOS ONE, 14(5), e0216588. doi:10.1371/journal.pone.0216588
AraştırılmışBarbara Fredrickson · olumlu duyguların genişlet ve inşa et kuramı
Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: the broaden-and-build theory of positive emotions. American Psychologist, 56(3), 218-226. doi:10.1037/0003-066X.56.3.218
Fredrickson, B. L., Cohn, M. A., Coffey, K. A., Pek, J., Finkel, S. M. (2008). Open hearts build lives: positive emotions, induced through loving-kindness meditation, build consequential personal resources. Journal of Personality and Social Psychology, 95(5), 1045-1062. doi:10.1037/a0013262
Zeng, X., Chiu, C. P., Wang, R., Oei, T. P., Leung, F. Y. (2015). The effect of loving-kindness meditation on positive emotions: a meta-analytic review. Frontiers in Psychology, 6, 1693. doi:10.3389/fpsyg.2015.01693
Brown, N. J. L., Sokal, A. D., Friedman, H. L. (2013). The complex dynamics of wishful thinking: the critical positivity ratio. American Psychologist, 68(9), 801-813. doi:10.1037/a0032850
Fredrickson, B. L. (2013). Updated thinking on positivity ratios. American Psychologist, 68(9), 814-822. doi:10.1037/a0033584
Correction to Fredrickson and Losada (2005), “Positive affect and the complex dynamics of human flourishing”. American Psychologist, 68(9), 822 (2013). doi:10.1037/a0034435
Brown, N. J. L., MacDonald, D. A., Samanta, M. P., Friedman, H. L., Coyne, J. C. (2014). A critical reanalysis of the relationship between genomics and well-being. PNAS, 111(35), 12705-12709. doi:10.1073/pnas.1407057111
Brown, N. J. L. et al. (2016). More questions than answers: continued critical reanalysis of Fredrickson et al.’s studies of genomics and well-being. PLOS ONE, 11(6), e0156415. doi:10.1371/journal.pone.0156415
Kok, B. E. et al. (2013). How positive emotions build physical health: perceived positive social connections account for the upward spiral between positive emotions and vagal tone. Psychological Science, 24(7), 1123-1132. doi:10.1177/0956797612470827
Heathers, J. A. J., Brown, N. J. L., Coyne, J. C., Friedman, H. L. (2015). The elusory upward spiral: a reanalysis of Kok et al. (2013). Psychological Science, 26(7), 1140-1143. doi:10.1177/0956797615572908
YankıEckhart Tolle · şimdiki anda olmak
Tolle, E., The Power of Now: A Guide to Spiritual Enlightenment, Namaste / New World Library, éd. 2004 (original 1997). ISBN 9781577314806
Killingsworth, M. A., Gilbert, D. T. (2010). A wandering mind is an unhappy mind. Science, 330(6006), 932. doi:10.1126/science.1192439
Goyal, M. et al. (2014). Meditation programs for psychological stress and well-being: a systematic review and meta-analysis. JAMA Internal Medicine, 174(3), 357-368. doi:10.1001/jamainternmed.2013.13018
Van Dam, N. T. et al. (2018). Mind the hype: a critical evaluation and prescriptive agenda for research on mindfulness and meditation. Perspectives on Psychological Science, 13(1), 36-61. doi:10.1177/1745691617709589
AraştırılmışKristin Neff · öz şefkat: başarısızlık ve acı karşısında kendine iyi niyetle yaklaşmak
Neff, K. D. (2003). Self-compassion: an alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85-101. doi:10.1080/15298860309032
Neff, K. D. (2003). The development and validation of a scale to measure self-compassion. Self and Identity, 2(3), 223-250. doi:10.1080/15298860309027
Neff, K. D., Vonk, R. (2009). Self-compassion versus global self-esteem: two different ways of relating to oneself. Journal of Personality, 77(1), 23-50. doi:10.1111/j.1467-6494.2008.00537.x
Neff, K. D. (2011). Self-compassion, self-esteem, and well-being. Social and Personality Psychology Compass, 5(1), 1-12. doi:10.1111/j.1751-9004.2010.00330.x
Zessin, U., Dickhäuser, O., Garbade, S. (2015). The relationship between self-compassion and well-being: a meta-analysis. Applied Psychology: Health and Well-Being, 7(3), 340-364. doi:10.1111/aphw.12051
Ferrari, M., Hunt, C., Harrysunker, A., Abbott, M. J., Beath, A. P., Einstein, D. A. (2019). Self-compassion interventions and psychosocial outcomes: a meta-analysis of RCTs. Mindfulness, 10(8), 1455-1473. doi:10.1007/s12671-019-01134-6
MacBeth, A., Gumley, A. (2012). Exploring compassion: a meta-analysis of the association between self-compassion and psychopathology. Clinical Psychology Review, 32(6), 545-552. doi:10.1016/j.cpr.2012.06.003
Muris, P., Petrocchi, N. (2017). Protection or vulnerability? A meta-analysis of the relations between the positive and negative components of self-compassion and psychopathology. Clinical Psychology and Psychotherapy, 24(2), 373-383. doi:10.1002/cpp.2005
Neff, K. D. (2011). Self-Compassion: Stop Beating Yourself Up and Leave Insecurity Behind. William Morrow. ISBN 9780061733512
Araştırmanın kapsamadığı
Aktarılan hiçbir araştırma temel fikri sınamıyor: hak etme koşulu olmadan mutlu olmaya kendine izin vermek iyi oluşu artırır mı? “Tanınan” koşulsuz onur, değerlendirilmemiş felsefi bir tezdir. Küçük sevinç anlarının derin kaynaklar oluşturduğu fikri, tek bir temel çalışmaya (139 kişi) ve eleştirel biçimde yeniden analiz edilmiş çalışmalara dayanır. Sevgi dolu şefkat meditasyonu üzerine meta-analiz yalnızca ilk halkayı (daha fazla olumlu duygu) kapsar, kaynakların inşasını değil. Tolle’nin kastettiği anlamda şimdide olmak ile koşulsuz bir mutluluk arasındaki bağ olduğu hâliyle sınanmadı: bilinçli farkındalık araştırmaları başka bir şeyi, mütevazı etkilerle ölçüyor. Öz şefkat ile iyi oluş arasındaki bağ ise çoğunlukla korelasyoneldir.
2. Hiç kimseye benzemeyebilirsin.Araştırılmış: Sosyal karşılaştırma (Festinger), sosyal medya ve benlik algısıYankılar: Brené BrownKalisme hipotezi
AraştırılmışLeon Festinger · sosyal karşılaştırma kuramı
Festinger, L. (1954). A theory of social comparison processes. Human Relations, 7(2), 117-140. doi:10.1177/001872675400700202
Gerber, J. P., Wheeler, L., & Suls, J. (2018). A social comparison theory meta-analysis 60+ years on. Psychological Bulletin, 144(2), 177-197. doi:10.1037/bul0000127
AraştırılmışSosyal medya araştırmaları · çevrimiçi karşılaştırma ve benlik algısı
McComb, C. A., Vanman, E. J., & Tobin, S. J. (2023). A meta-analysis of the effects of social media exposure to upward comparison targets on self-evaluations and emotions. Media Psychology, 26(5), 612-635. doi:10.1080/15213269.2023.2180647
Saiphoo, A. N., Dahoah Halevi, L., & Vahedi, Z. (2020). Social networking site use and self-esteem: A meta-analytic review. Personality and Individual Differences, 153, 109639. doi:10.1016/j.paid.2019.109639
Appel, M., Marker, C., & Gnambs, T. (2020). Are social media ruining our lives? A review of meta-analytic evidence. Review of General Psychology, 24(1), 60-74. doi:10.1177/1089268019880891
Valkenburg, P. M., Meier, A., & Beyens, I. (2022). Social media use and its impact on adolescent mental health: An umbrella review of the evidence. Current Opinion in Psychology, 44, 58-68. doi:10.1016/j.copsyc.2021.08.017
Orben, A., & Przybylski, A. K. (2019). The association between adolescent well-being and digital technology use. Nature Human Behaviour, 3(2), 173-182. doi:10.1038/s41562-018-0506-1
Vogel, E. A., Rose, J. P., Roberts, L. R., & Eckles, K. (2014). Social comparison, social media, and self-esteem. Psychology of Popular Media Culture, 3(4), 206-222. doi:10.1037/ppm0000047
Verduyn, P., Gugushvili, N., Massar, K., Täht, K., & Kross, E. (2020). Social comparison on social networking sites. Current Opinion in Psychology, 36, 32-37. doi:10.1016/j.copsyc.2020.04.002
Holland, G., & Tiggemann, M. (2016). A systematic review of the impact of the use of social networking sites on body image and disordered eating outcomes. Body Image, 17, 100-110. doi:10.1016/j.bodyim.2016.02.008
YankıBrené Brown · özgünlük ve kırılganlık
Brown, B. (2010). The Gifts of Imperfection: Let Go of Who You Think You’re Supposed to Be and Embrace Who You Are. Center City, MN: Hazelden. ISBN 9781592858491
Brown, B. (2012). Daring Greatly: How the Courage to Be Vulnerable Transforms the Way We Live, Love, Parent, and Lead. New York: Gotham Books. ISBN 9781592407330
Brown, B. (2006). Shame resilience theory: A grounded theory study on women and shame. Families in Society, 87(1), 43-52. doi:10.1606/1044-3894.3483
Sutton, A. (2020). Living the good life: A meta-analysis of authenticity, well-being and engagement. Personality and Individual Differences, 153, 109645. doi:10.1016/j.paid.2019.109645
Araştırmanın kapsamadığı
İznin özünü kapsamıyor: modellerden kurtulmanın ve kendi tekliğini sahiplenmenin mümkün, kalıcı ve yararlı olduğunu. Özgünlük araştırmaları kişinin kendine sadık olmasını ölçer, başkalarından farklılaşmasını değil; bu araştırmalar korelasyoneldir ve bulunan bağ kültürden kültüre değişir. Sosyal medya araştırmaları gerçek ama mütevazı karşılaştırma etkileri gösteriyor; bunlar çoğunlukla laboratuvarda ve kısa vadede saptanmış, gündelik hayattaki süreleri ve ağırlıkları hâlâ iyi bilinmiyor. Hiçbir çalışma “kendimi karşılaştırıyorum” hâlinden “kendimi karşılaştırmayı bırakıyorum” hâline geçişi sınamıyor.
3. Dikkatini geri alabilirsin.Araştırılmış: Görev değiştirmenin bedeli, bilinçli farkındalık, şükranİlham kaynakları: William James, Herbert SimonKalisme hipotezi
İlhamWilliam James · dikkat, deneyimimiz hâline gelecek olanın seçimi olarak
Bu sayfada kaynak gösterilmedi: klasik metin ya da DOI’si veya ISBN’si olmayan belge.
İlhamHerbert Simon · bilgi bolluğu bir dikkat kıtlığı yaratır
Simon, H. A. (1971). Designing organizations for an information-rich world. Dans M. Greenberger (dir.), Computers, Communications, and the Public Interest (p. 37-72). Baltimore: Johns Hopkins Press. ISBN 080181135X
AraştırılmışGörev değiştirme üzerine bilişsel araştırmalar · görev değiştirmenin ve çoklu görevin bedeli
Koch, I., Poljac, E., Müller, H., et Kiesel, A. (2018). Cognitive structure, flexibility, and plasticity in human multitasking: An integrative review of dual-task and task-switching research. Psychological Bulletin, 144(6), 557-583. doi:10.1037/bul0000144
Kiesel, A., Steinhauser, M., Wendt, M., et al. (2010). Control and interference in task switching, a review. Psychological Bulletin, 136(5), 849-874. doi:10.1037/a0019842
Rubinstein, J. S., Meyer, D. E., et Evans, J. E. (2001). Executive control of cognitive processes in task switching. Journal of Experimental Psychology: Human Perception and Performance, 27(4), 763-797. doi:10.1037/0096-1523.27.4.763
Pashler, H. (1994). Dual-task interference in simple tasks: Data and theory. Psychological Bulletin, 116(2), 220-244. doi:10.1037/0033-2909.116.2.220
Schumacher, E. H., et al. (2001). Virtually perfect time sharing in dual-task performance: Uncorking the central cognitive bottleneck. Psychological Science, 12(2), 101-108. doi:10.1111/1467-9280.00318
Watson, J. M., et Strayer, D. L. (2010). Supertaskers: Profiles in extraordinary multitasking ability. Psychonomic Bulletin & Review, 17(4), 479-485. doi:10.3758/PBR.17.4.479
Wiradhany, W., et Nieuwenstein, M. R. (2017). Cognitive control in media multitaskers: Two replication studies and a meta-analysis. Attention, Perception, & Psychophysics, 79(8), 2620-2641. doi:10.3758/s13414-017-1408-4
Uncapher, M. R., et Wagner, A. D. (2018). Minds and brains of media multitaskers: Current findings and future directions. PNAS, 115(40), 9889-9896. doi:10.1073/pnas.1611612115
Ophir, E., Nass, C., et Wagner, A. D. (2009). Cognitive control in media multitaskers. PNAS, 106(37), 15583-15587. doi:10.1073/pnas.0903620106
AraştırılmışJon Kabat-Zinn (MBSR) · bir dikkat eğitimi olarak bilinçli farkındalık
Kabat-Zinn, J. (1982). An outpatient program in behavioral medicine for chronic pain patients based on the practice of mindfulness meditation: Theoretical considerations and preliminary results. General Hospital Psychiatry, 4(1), 33-47. doi:10.1016/0163-8343(82)90026-3
Kabat-Zinn, J. (1990). Full Catastrophe Living. New York: Delacorte Press. ISBN 0385298978
Cásedas, L., Pirruccio, V., Vadillo, M. A., et Lupiáñez, J. (2020). Does mindfulness meditation training enhance executive control? A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials in adults. Mindfulness, 11(2), 411-424. doi:10.1007/s12671-019-01279-4
Sumantry, D., et Stewart, K. E. (2021). Meditation, mindfulness, and attention: a meta-analysis. Mindfulness, 12(6), 1332-1349. doi:10.1007/s12671-021-01593-w
Goyal, M., Singh, S., Sibinga, E. M., et al. (2014). Meditation programs for psychological stress and well-being: a systematic review and meta-analysis. JAMA Internal Medicine, 174(3), 357-368. doi:10.1001/jamainternmed.2013.13018
Chiesa, A., Calati, R., et Serretti, A. (2011). Does mindfulness training improve cognitive abilities? A systematic review of neuropsychological findings. Clinical Psychology Review, 31(3), 449-464. doi:10.1016/j.cpr.2010.11.003
Van Dam, N. T., van Vugt, M. K., Vago, D. R., et al. (2018). Mind the hype: A critical evaluation and prescriptive agenda for research on mindfulness and meditation. Perspectives on Psychological Science, 13(1), 36-61. doi:10.1177/1745691617709589
Davis, D. E., Choe, E., Meyers, J., et al. (2016). Thankful for the little things: A meta-analysis of gratitude interventions. Journal of Counseling Psychology, 63(1), 20-31. doi:10.1037/cou0000107
Cregg, D. R., et Cheavens, J. S. (2021). Gratitude interventions: Effective self-help? A meta-analysis of the impact on symptoms of depression and anxiety. Journal of Happiness Studies, 22(1), 413-445. doi:10.1007/s10902-020-00236-6
Mongrain, M., et Anselmo-Matthews, T. (2012). Do positive psychology exercises work? A replication of Seligman et al. (2005). Journal of Clinical Psychology, 68(4), 382-389. doi:10.1002/jclp.21839
Seligman, M. E. P., Steen, T. A., Park, N., et Peterson, C. (2005). Positive psychology progress: Empirical validation of interventions. American Psychologist, 60(5), 410-421. doi:10.1037/0003-066X.60.5.410
Emmons, R. A., et McCullough, M. E. (2003). Counting blessings versus burdens: An experimental investigation of gratitude and subjective well-being in daily life. Journal of Personality and Social Psychology, 84(2), 377-389. doi:10.1037/0022-3514.84.2.377
Wood, A. M., Froh, J. J., et Geraghty, A. W. A. (2010). Gratitude and well-being: A review and theoretical integration. Clinical Psychology Review, 30(7), 890-905. doi:10.1016/j.cpr.2010.03.005
Dickens, L. R. (2017). Using gratitude to promote positive change: A series of meta-analyses investigating the effectiveness of gratitude interventions. Basic and Applied Social Psychology, 39(4), 193-208. doi:10.1080/01973533.2017.1323638
Araştırmanın kapsamadığı
Aktarılan çalışmaların hiçbiri “dikkatini geri almanın” gündelik hayatta seçilen ve sürdürülen bir davranış olduğunu sınamıyor. Çoklu görevin bedeli laboratuvar görevleriyle ölçülüyor ve bazı kişilerde alıştırmayla azalıyor. Bilinçli farkındalığın dikkat üzerindeki etkileri var ama küçük ve çalışmadan çalışmaya değişken; aktif bir kontrol grubuyla karşılaştırıldığında daha da zayıf. Şükranın dikkati yönlendirerek etki ettiğini gösteren hiçbir şey yok: bu, kitabın bir yorumu. Yoğun medya kullanımı ile dikkat dağınıklığı arasındaki bağ zayıf ya da tekrarlanamamış. Laboratuvar dışında kalıcı etkiler kanıtlanmış değil.
AraştırılmışChristina Maslach · iş kaynaklı bir sendrom olarak tükenmişlik ve örgütsel nedenleri
Maslach C., Schaufeli W. B., Leiter M. P., 2001, Job burnout, Annual Review of Psychology, 52, 397-422. doi:10.1146/annurev.psych.52.1.397
Maslach C., Jackson S. E., 1981, The measurement of experienced burnout, Journal of Organizational Behavior, 2(2), 99-113. doi:10.1002/job.4030020205
Maslach C., Leiter M. P., 2016, Understanding the burnout experience: recent research and its implications for psychiatry, World Psychiatry, 15(2), 103-111. doi:10.1002/wps.20311
Maslach C., Leiter M. P., 1997, The Truth About Burnout: How Organizations Cause Personal Stress and What to Do About It, Jossey-Bass. ISBN 0787908746
Bianchi R., Schonfeld I. S., Laurent E., 2015, Burnout-depression overlap: A review, Clinical Psychology Review, 36, 28-41. doi:10.1016/j.cpr.2015.01.004
Meier S. T., Kim S., 2022, Meta-regression analyses of relationships between burnout and depression with sampling and measurement methodological moderators, Journal of Occupational Health Psychology, 27(2), 195-206. doi:10.1037/ocp0000273
AraştırılmışMatthew Walker dahil uyku bilimi · uykunun işlevi, uykusuzluğun etkileri
Watson N. F. et al., 2015, Recommended Amount of Sleep for a Healthy Adult: A Joint Consensus Statement of the American Academy of Sleep Medicine and Sleep Research Society, SLEEP, 38(6), 843-844. doi:10.5665/sleep.4716
Hirshkowitz M. et al., 2015, National Sleep Foundation’s sleep time duration recommendations: methodology and results summary, Sleep Health, 1(1), 40-43. doi:10.1016/j.sleh.2014.12.010
Walker M., 2017, Why We Sleep: Unlocking the Power of Sleep and Dreams, Scribner. ISBN 9781501144318
Yetish G. et al., 2015, Natural Sleep and Its Seasonal Variations in Three Pre-industrial Societies, Current Biology, 25(21), 2862-2868. doi:10.1016/j.cub.2015.09.046
AraştırılmışVarsayılan mod ağı (Raichle, Buckner) · dinlenme hâlinde beyin etkinliği, zihin gezinmesi, kuluçka
Raichle M. E. et al., 2001, A default mode of brain function, Proceedings of the National Academy of Sciences, 98(2), 676-682. doi:10.1073/pnas.98.2.676
Buckner R. L., Andrews-Hanna J. R., Schacter D. L., 2008, The Brain’s Default Network: Anatomy, Function, and Relevance to Disease, Annals of the New York Academy of Sciences, 1124, 1-38. doi:10.1196/annals.1440.011
Smallwood J., Schooler J. W., 2015, The Science of Mind Wandering: Empirically Navigating the Stream of Consciousness, Annual Review of Psychology, 66, 487-518. doi:10.1146/annurev-psych-010814-015331
Sio U. N., Ormerod T. C., 2009, Does incubation enhance problem solving? A meta-analytic review, Psychological Bulletin, 135(1), 94-120. doi:10.1037/a0014212
Baird B. et al., 2012, Inspired by Distraction: Mind Wandering Facilitates Creative Incubation, Psychological Science, 23(10), 1117-1122. doi:10.1177/0956797612446024
Murray S., Liang N., Brosowsky N., Seli P., 2024, What Are the Benefits of Mind Wandering to Creativity?, Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, 18(3), 403-416. doi:10.1037/aca0000420
Steindorf L., Hammerton H. A., Rummel J., 2021, Mind wandering outside the box: About the role of off-task thoughts and their assessment during creative incubation, Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, 15(4), 584-595. doi:10.1037/aca0000373
Beaty R. E. et al., 2018, Robust prediction of individual creative ability from brain functional connectivity, Proceedings of the National Academy of Sciences, 115(5), 1087-1092. doi:10.1073/pnas.1713532115
Killingsworth M. A., Gilbert D. T., 2010, A Wandering Mind Is an Unhappy Mind, Science, 330(6006), 932. doi:10.1126/science.1192439
İlhamKontemplatif gelenekler · yavaşlık ve bilinçli farkındalık
Goyal M. et al., 2014, Meditation Programs for Psychological Stress and Well-being: A Systematic Review and Meta-analysis, JAMA Internal Medicine, 174(3), 357-368. doi:10.1001/jamainternmed.2013.13018
Van Dam N. T. et al., 2018 (en ligne 2017), Mind the Hype: A Critical Evaluation and Prescriptive Agenda for Research on Mindfulness and Meditation, Perspectives on Psychological Science, 13(1), 36-61. doi:10.1177/1745691617709589
Araştırmanın kapsamadığı
Hiçbir çalışma bütüncül tezi sınamıyor: yavaşlığa yeniden alışmanın, bir “yaratıcı boşluğun” ve korunan bir uykunun birlikte tükenmeyi önlediğini. Maslach ve Leiter (2016), tükenmişliği tedavi eden ya da önleyen müdahaleler üzerine değerlendirme araştırmalarının azlığını kendileri belirtiyor: “tükenmeden durmak” bu nedenle kanıtlanmış bir sonuç değildir. Maslach tükenmişliği ve örgütsel nedenlerini tanımlar; tükenmişliğin kültürel olarak yüceltilmesini incelemez. Varsayılan mod ağı araştırmaları dinlenme hâlindeki bir beyin etkinliğini tanımlar; eylemsizliğin yaratıcılık ürettiğini göstermez, kuluçka çalışmaları da dinlenmekten çok kolay bir görevi öne çıkarır. Bilinçli farkındalık araştırmaları yapılandırılmış programlarla ilgilidir, gündelik yavaşlıkla değil. Sabote edilen uykuya ayrılan sayfalar (kesin mekanizmalar, Walker’ın rakamları) burada ele alınan sentezlerin kapsamında değil.
5. Kendini kanıtlamaktan vazgeçebilirsin.Araştırılmış: Öz şefkat (Neff), mükemmeliyetçilikİlham kaynakları: Carl RogersKalisme hipotezi
AraştırılmışKristin Neff · öz şefkat
Neff, K. D. (2003). Self-compassion: An alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85-101. doi:10.1080/15298860309032
Neff, K. D. (2003). The development and validation of a scale to measure self-compassion. Self and Identity, 2(3), 223-250. doi:10.1080/15298860309027
MacBeth, A., & Gumley, A. (2012). Exploring compassion: A meta-analysis of the association between self-compassion and psychopathology. Clinical Psychology Review, 32(6), 545-552. doi:10.1016/j.cpr.2012.06.003
Zessin, U., Dickhäuser, O., & Garbade, S. (2015). The relationship between self-compassion and well-being: A meta-analysis. Applied Psychology: Health and Well-Being, 7(3), 340-364. doi:10.1111/aphw.12051
Ferrari, M., Hunt, C., Harrysunker, A., Abbott, M. J., Beath, A. P., & Einstein, D. A. (2019). Self-compassion interventions and psychosocial outcomes: A meta-analysis of RCTs. Mindfulness, 10(8), 1455-1473. doi:10.1007/s12671-019-01134-6
Neff, K. D., & Vonk, R. (2009). Self-compassion versus global self-esteem: Two different ways of relating to oneself. Journal of Personality, 77(1), 23-50. doi:10.1111/j.1467-6494.2008.00537.x
Crocker, J., & Wolfe, C. T. (2001). Contingencies of self-worth. Psychological Review, 108(3), 593-623. doi:10.1037/0033-295X.108.3.593
Crocker, J., & Park, L. E. (2004). The costly pursuit of self-esteem. Psychological Bulletin, 130(3), 392-414. doi:10.1037/0033-2909.130.3.392
Neff, K. D. (2023). Self-compassion: Theory, method, research, and intervention. Annual Review of Psychology, 74, 193-218. doi:10.1146/annurev-psych-032420-031047
Muris, P., & Petrocchi, N. (2017). Protection or vulnerability? A meta-analysis of the relations between the positive and negative components of self-compassion and psychopathology. Clinical Psychology & Psychotherapy, 24(2), 373-383. doi:10.1002/cpp.2005
Muris, P., & Otgaar, H. (2020). The process of science: A critical evaluation of more than 15 years of research on self-compassion with the Self-Compassion Scale. Mindfulness, 11, 1469-1482. doi:10.1007/s12671-020-01363-0
İlhamÖz belirleme kuramıyla sürdürülen hâliyle Carl Rogers (Assor, Roth, Deci) · koşulsuz olumlu kabul ve değer koşulları
Rogers, C. R. (1957). The necessary and sufficient conditions of therapeutic personality change. Journal of Consulting Psychology, 21(2), 95-103. doi:10.1037/h0045357
Rogers, C. R. (1961). On Becoming a Person: A Therapist’s View of Psychotherapy. Boston: Houghton Mifflin (réédition 1995). ISBN 9780395755310
Farber, B. A., Suzuki, J. Y., & Lynch, D. A. (2018). Positive regard and psychotherapy outcome: A meta-analytic review. Psychotherapy, 55(4), 411-423. doi:10.1037/pst0000171
Assor, A., Roth, G., & Deci, E. L. (2004). The emotional costs of parents’ conditional regard: A self-determination theory analysis. Journal of Personality, 72(1), 47-88. doi:10.1111/j.0022-3506.2004.00256.x
Roth, G., Assor, A., Niemiec, C. P., Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2009). The emotional and academic consequences of parental conditional regard: Comparing conditional positive regard, conditional negative regard, and autonomy support as parenting practices. Developmental Psychology, 45(4), 1119-1142. doi:10.1037/a0015272
AraştırılmışMükemmeliyetçilik araştırmaları (Hewitt ve Flett, Stoeber, Hill ve Curran ve diğerleri) · mükemmeliyetçilik, utanç ve tükenme
Hewitt, P. L., & Flett, G. L. (1991). Perfectionism in the self and social contexts: Conceptualization, assessment, and association with psychopathology. Journal of Personality and Social Psychology, 60(3), 456-470. doi:10.1037/0022-3514.60.3.456
Hewitt, P. L., Flett, G. L., Sherry, S. B., Habke, M., Parkin, M., Lam, R. W., McMurtry, B., Ediger, E., Fairlie, P., & Stein, M. B. (2003). The interpersonal expression of perfection: Perfectionistic self-presentation and psychological distress. Journal of Personality and Social Psychology, 84(6), 1303-1325. doi:10.1037/0022-3514.84.6.1303
Stoeber, J., & Otto, K. (2006). Positive conceptions of perfectionism: Approaches, evidence, challenges. Personality and Social Psychology Review, 10(4), 295-319. doi:10.1207/s15327957pspr1004_2
Hill, A. P., & Curran, T. (2016). Multidimensional perfectionism and burnout: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Review, 20(3), 269-288. doi:10.1177/1088868315596286
Limburg, K., Watson, H. J., Hagger, M. S., & Egan, S. J. (2017). The relationship between perfectionism and psychopathology: A meta-analysis. Journal of Clinical Psychology, 73(10), 1301-1326. doi:10.1002/jclp.22435
Harari, D., Swider, B. W., Steed, L. B., & Breidenthal, A. P. (2018). Is perfect good? A meta-analysis of perfectionism in the workplace. Journal of Applied Psychology, 103(10), 1121-1144. doi:10.1037/apl0000324
Bellam, A., & Curran, T. (2025). Perfectionism and work performance: A meta-analysis. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 98(3). doi:10.1111/joop.70050
Fedewa, B. A., Burns, L. R., & Gomez, A. A. (2005). Positive and negative perfectionism and the shame/guilt distinction: Adaptive and maladaptive characteristics. Personality and Individual Differences, 38(7), 1609-1619. doi:10.1016/j.paid.2004.09.026
Stoeber, J., Harris, R. A., & Moon, P. S. (2007). Perfectionism and the experience of pride, shame, and guilt: Comparing healthy perfectionists, unhealthy perfectionists, and non-perfectionists. Personality and Individual Differences, 43(1), 131-141. doi:10.1016/j.paid.2006.11.012
Tangney, J. P. (2002). Perfectionism and the self-conscious emotions: Shame, guilt, embarrassment, and pride. In G. L. Flett & P. L. Hewitt (dir.), Perfectionism: Theory, research, and treatment (p. 199-215). American Psychological Association. doi:10.1037/10458-008
Araştırmanın kapsamadığı
Hiçbir çalışma mükemmeliyetçiliğin utançtan kaçınma stratejisi olduğunu göstermiyor: yayımlanmış bağlar korelasyondur ve yalnızca mükemmeliyetçi kaygılar için geçerlidir. Mükemmeliyetçi çabalar ise daha fazla övünç, daha az utanç ve küçük bir performans kazancıyla birlikte görülür. Kitaptaki zincir (koşullu sevilen çocuk, kendini durmadan kanıtlayan yetişkin, mükemmeliyetçilik, utanç, ardından onaran öz şefkat) bir bütün olarak sınanmadı. Koşullu sevgi üzerine çalışmalar üniversite öğrencilerinin ve ergenlerin anılarına ve beyanlarına dayanır. Son olarak, öz şefkat benlik saygısına göre daha istikrarlı bir değer duygusuyla birlikte görülür (Neff ve Vonk, 2009); ancak bu, koşullu benlik saygısının çöktüğünü göstermekle aynı şey değildir.
6. Yanında kimin kalacağını seçebilirsin.Araştırılmış: Kontrolcü ilişkiler, kabul ve kararlılık terapisiİlham kaynakları: SchopenhauerYankılar: Marshall B. RosenbergKalisme hipotezi
AraştırılmışKontrolcü ilişkiler ve psikolojik şiddet üzerine araştırmalar · psikolojik şiddetin belirtileri: aşağılama, değersizleştirme, tahakküm, yalıtma
Tolman, R. M. (1989). The development of a measure of psychological maltreatment of women by their male partners. Violence and Victims, 4(3), 159-177. doi:10.1891/0886-6708.4.3.159
Dokkedahl, S. B., Kirubakaran, R., Bech-Hansen, D., Kristensen, T. R., Elklit, A. (2022). The psychological subtype of intimate partner violence and its effect on mental health: a systematic review with meta-analyses. Systematic Reviews, 11, 163. doi:10.1186/s13643-022-02025-z
Dutton, M. A., Goodman, L. A. (2005). Coercion in intimate partner violence: toward a new conceptualization. Sex Roles, 52, 743-756. doi:10.1007/s11199-005-4196-6
Hirigoyen, M.-F. (1998). Le harcèlement moral: la violence perverse au quotidien. Syros. ISBN 2841465993
YankıMarshall B. Rosenberg · şiddetsiz iletişim
Rosenberg, M. B. (2003). Nonviolent Communication: A Language of Life (2nd ed.). PuddleDancer Press. ISBN 9781892005038
Wacker, R., Dziobek, I. (2018). Preventing empathic distress and social stressors at work through nonviolent communication training: a field study with health professionals. Journal of Occupational Health Psychology, 23(1), 141-150. doi:10.1037/ocp0000058
Museux, A.-C., Dumont, S., Careau, E., Milot, E. (2016). Improving interprofessional collaboration: the effect of training in nonviolent communication. Social Work in Health Care, 55(6), 427-439. doi:10.1080/00981389.2016.1164270
Adriani, P. A., Hino, P., Taminato, M., Okuno, M. F. P., Santos, O. V., Fernandes, H. (2024). Non-violent communication as a technology in interpersonal relationships in health work: a scoping review. BMC Health Services Research, 24, 289. doi:10.1186/s12913-024-10753-2
AraştırılmışKabul ve kararlılık terapisi (Steven C. Hayes) · değerlerle uyumlu kararlı eylem
Hayes, S. C., Luoma, J. B., Bond, F. W., Masuda, A., Lillis, J. (2006). Acceptance and commitment therapy: model, processes and outcomes. Behaviour Research and Therapy, 44(1), 1-25. doi:10.1016/j.brat.2005.06.006
Hayes, S. C., Strosahl, K. D., Wilson, K. G. (1999). Acceptance and Commitment Therapy: An Experiential Approach to Behavior Change. Guilford Press. ISBN 9781572304819
A-Tjak, J. G. L., Davis, M. L., Morina, N., Powers, M. B., Smits, J. A. J., Emmelkamp, P. M. G. (2015). A meta-analysis of the efficacy of acceptance and commitment therapy for clinically relevant mental and physical health problems. Psychotherapy and Psychosomatics, 84(1), 30-36. doi:10.1159/000365764
Gloster, A. T., Walder, N., Levin, M. E., Twohig, M. P., Karekla, M. (2020). The empirical status of acceptance and commitment therapy: a review of meta-analyses. Journal of Contextual Behavioral Science, 18, 181-192. doi:10.1016/j.jcbs.2020.09.009
Öst, L.-G. (2014). The efficacy of Acceptance and Commitment Therapy: an updated systematic review and meta-analysis. Behaviour Research and Therapy, 61, 105-121. doi:10.1016/j.brat.2014.07.018
Atkins, P. W. B., Ciarrochi, J., Gaudiano, B. A., et al. (2017). Departing from the essential features of a high quality systematic review of psychotherapy: a response to Öst (2014) and recommendations for improvement. Behaviour Research and Therapy, 97, 259-272. doi:10.1016/j.brat.2017.05.016
İlhamArthur Schopenhauer · kirpiler meseli ve doğru mesafe
Bu sayfada kaynak gösterilmedi: klasik metin ya da DOI’si veya ISBN’si olmayan belge.
Araştırmanın kapsamadığı
Kitaba özgü ölçütü, yani yoran bir ilişki ile zarar veren bir ilişki arasındaki ayrımı sınayan hiçbir çalışma bulunamadı. Sınır koymayı, ister şiddetsiz iletişimde ister kabul ve kararlılık terapisinde, bir müdahale olarak sınayan bir çalışma da yok. Psikolojik şiddet üzerine literatür, eş şiddeti için tasarlanmış ölçeklerle ölçülen istismarcı ilişkilerle ilgilidir: sıradan ilişkiler için bir ayıklama aracını doğrulamaz. Şiddetsiz iletişim üzerine yalnızca birkaç küçük çalışma var ve neredeyse hepsi sağlık hizmeti ortamında. “Toksiklik” yerleşik bir klinik kavram değildir. Schopenhauer’ın meseli bir araştırma konusu değildir.
AraştırılmışEverett L. Worthington Jr. · affetme psikolojisi
Exline, J. J., Worthington, E. L. Jr., Hill, P., McCullough, M. E. (2003). Forgiveness and justice: a research agenda for social and personality psychology. Personality and Social Psychology Review, 7(4), 337-348. doi:10.1207/S15327957PSPR0704_06
Worthington, E. L. Jr., Witvliet, C. V. O., Pietrini, P., Miller, A. J. (2007). Forgiveness, health, and well-being: a review of evidence for emotional versus decisional forgiveness, dispositional forgivingness, and reduced unforgiveness. Journal of Behavioral Medicine, 30(4), 291-302. doi:10.1007/s10865-007-9105-8
Wade, N. G., Hoyt, W. T., Kidwell, J. E. M., Worthington, E. L. Jr. (2014). Efficacy of psychotherapeutic interventions to promote forgiveness: a meta-analysis. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 82(1), 154-170. doi:10.1037/a0035268
Akhtar, S., Barlow, J. (2018). Forgiveness therapy for the promotion of mental well-being: a systematic review and meta-analysis. Trauma, Violence, & Abuse, 19(1), 107-122. doi:10.1177/1524838016637079
Worthington, E. L. Jr. (2006). Forgiveness and Reconciliation: Theory and Application. Routledge. ISBN 9781583913338
AraştırılmışSusan Nolen-Hoeksema · ruminasyon
Nolen-Hoeksema, S. (1991). Responses to depression and their effects on the duration of depressive episodes. Journal of Abnormal Psychology, 100(4), 569-582. doi:10.1037/0021-843X.100.4.569
Nolen-Hoeksema, S., Wisco, B. E., Lyubomirsky, S. (2008). Rethinking rumination. Perspectives on Psychological Science, 3(5), 400-424. doi:10.1111/j.1745-6924.2008.00088.x
Lyubomirsky, S., Nolen-Hoeksema, S. (1995). Effects of self-focused rumination on negative thinking and interpersonal problem solving. Journal of Personality and Social Psychology, 69(1), 176-190. doi:10.1037/0022-3514.69.1.176
Lyubomirsky, S., Tucker, K. L., Caldwell, N. D., Berg, K. (1999). Why ruminators are poor problem solvers: clues from the phenomenology of dysphoric rumination. Journal of Personality and Social Psychology, 77(5), 1041-1060. doi:10.1037/0022-3514.77.5.1041
Watkins, E. R. (2008). Constructive and unconstructive repetitive thought. Psychological Bulletin, 134(2), 163-206. doi:10.1037/0033-2909.134.2.163
Aldao, A., Nolen-Hoeksema, S., Schweizer, S. (2010). Emotion-regulation strategies across psychopathology: a meta-analytic review. Clinical Psychology Review, 30(2), 217-237. doi:10.1016/j.cpr.2009.11.004
AraştırılmışBessel van der Kolk · travma ve beden, tartışmalı bir tez
van der Kolk, B. A. (2014). The Body Keeps the Score: Brain, Mind, and Body in the Healing of Trauma. Viking. ISBN 9780670785933
van der Kolk, B. A., Spinazzola, J., Blaustein, M. E., et al. (2007). A randomized clinical trial of eye movement desensitization and reprocessing (EMDR), fluoxetine, and pill placebo in the treatment of posttraumatic stress disorder: treatment effects and long-term maintenance. Journal of Clinical Psychiatry, 68(1), 37-46. doi:10.4088/jcp.v68n0105
van der Kolk, B. A., Stone, L., West, J., et al. (2014). Yoga as an adjunctive treatment for posttraumatic stress disorder: a randomized controlled trial. Journal of Clinical Psychiatry, 75(6), e559-e565. doi:10.4088/JCP.13m08561
Scheeringa, M. S. (2025, en ligne le 3 novembre; 2026). Evaluating evidence behind popular trauma narratives: neurobiological and treatment claims in The Body Keeps the Score. BJPsych Bulletin, 50(4), 345-347. doi:10.1192/bjb.2025.10174
AraştırılmışSomatik yaklaşımlar (Somatic Experiencing, Peter Levine) · travmaya yönelik, henüz az araştırılmış beden odaklı terapiler
Brom, D., Stokar, Y., Lawi, C., et al. (2017). Somatic Experiencing for posttraumatic stress disorder: a randomized controlled outcome study. Journal of Traumatic Stress, 30(3), 304-312. doi:10.1002/jts.22189
Kuhfuß, M., Maldei, T., Hetmanek, A., Baumann, N. (2021). Somatic experiencing: effectiveness and key factors of a body-oriented trauma therapy: a scoping literature review. European Journal of Psychotraumatology, 12(1), 1929023. doi:10.1080/20008198.2021.1929023
AraştırılmışFrancine Shapiro · bir travma terapisi olan EMDR
Shapiro, F. (1989). Eye movement desensitization: a new treatment for post-traumatic stress disorder. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 20(3), 211-217. doi:10.1016/0005-7916(89)90025-6
Shapiro, F. (2001). Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR): Basic Principles, Protocols, and Procedures (2e éd.). Guilford Press. ISBN 9781572306721
Lewis, C., Roberts, N. P., Andrew, M., Starling, E., Bisson, J. I. (2020). Psychological therapies for post-traumatic stress disorder in adults: systematic review and meta-analysis. European Journal of Psychotraumatology, 11(1), 1729633. doi:10.1080/20008198.2020.1729633
Bisson, J. I., Roberts, N. P., Andrew, M., Cooper, R., Lewis, C. (2013). Psychological therapies for chronic post-traumatic stress disorder (PTSD) in adults. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2013(12), CD003388. doi:10.1002/14651858.CD003388.pub4
Cuijpers, P., van Veen, S. C., Sijbrandij, M., Yoder, W., Cristea, I. A. (2020). Eye movement desensitization and reprocessing for mental health problems: a systematic review and meta-analysis. Cognitive Behaviour Therapy, 49(3), 165-180. doi:10.1080/16506073.2019.1703801
Lee, C. W., Cuijpers, P. (2013). A meta-analysis of the contribution of eye movements in processing emotional memories. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 44(2), 231-239. doi:10.1016/j.jbtep.2012.11.001
Araştırmanın kapsamadığı
Aktarılan hiçbir çalışma, bir yük bırakma ritüelini ya da bir kişisel gelişim kitabı okumayı müdahale olarak sınamıyor. Araştırılan affetme müdahaleleri, profesyonellerin yürüttüğü programlardır (Wade ve ark., 2014); etkinlikleri süre ve biçimlerine bağlıdır. Ruminasyon üzerine deneysel çalışmalar çoğunlukla laboratuvardaki üniversite öğrencileriyle yapılmıştır ve psikolojik bozukluklarla bağı korelasyoneldir (Aldao ve ark., 2010); somut, tekrarlayan bir düşünce yararlı bile olabilir (Watkins, 2008). Travmada EMDR ilk basamak tedavi olarak önerilir (Lewis ve ark., 2020), ancak Cuijpers ve ark. (2020) 27 çalışmadan yalnızca 4’ünü düşük yanlılık riskli bulur. Somatik yaklaşımlar için Somatic Experiencing’in ilk randomize çalışması (Brom ve ark., 2017, 63 katılımcı, bekleme listesine karşı) ve karışık nitelikte 16 çalışmayı ele alan keşif amaçlı bir derleme var. The Body Keeps the Score’un temel tezi eleştirilmektedir (Scheeringa, 2025). Kitaba özgü bileşimi kanıtlayan hiçbir şey yok.
8. Her şeyi onaylamadan da sevebilirsin.Araştırılmış: Olumlu kabul (Rogers), bağlanma (Bowlby), benliğin farklılaşması (Bowen), bilişsel ayrışmaYankılar: Destek grupları (Al-Anon), Don Miguel RuizKalisme hipotezi
AraştırılmışCarl Rogers · koşulsuz olumlu kabul
Rogers, C. R. (1957). The necessary and sufficient conditions of therapeutic personality change. Journal of Consulting Psychology, 21(2), 95-103. doi:10.1037/h0045357
Rogers, C. R. (1961, rééd. 1995). On Becoming a Person. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 9780395755310
Farber, B. A., Suzuki, J. Y., & Lynch, D. A. (2018). Positive regard and psychotherapy outcome: A meta-analytic review. Psychotherapy, 55(4), 411-423. doi:10.1037/pst0000171
Haines, J. E., & Schutte, N. S. (2023). Parental conditional regard: A meta-analysis. Journal of Adolescence, 95(2), 195-223. doi:10.1002/jad.12111
Assor, A., Roth, G., & Deci, E. L. (2004). The emotional costs of parents’ conditional regard: A self-determination theory analysis. Journal of Personality, 72(1), 47-88. doi:10.1111/j.0022-3506.2004.00256.x
Roth, G., Assor, A., Niemiec, C. P., Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2009). The emotional and academic consequences of parental conditional regard: Comparing conditional positive regard, conditional negative regard, and autonomy support as parenting practices. Developmental Psychology, 45(4), 1119-1142. doi:10.1037/a0015272
AraştırılmışJohn Bowlby · bağlanma kuramı
Bowlby, J. (1969, 2e éd. 1982). Attachment and Loss, vol. 1: Attachment. New York: Basic Books. ISBN 9780465005437
Verhage, M. L., Schuengel, C., Madigan, S., Fearon, R. M. P., Oosterman, M., Cassibba, R., Bakermans-Kranenburg, M. J., & van IJzendoorn, M. H. (2016). Narrowing the transmission gap: A synthesis of three decades of research on intergenerational transmission of attachment. Psychological Bulletin, 142(4), 337-366. doi:10.1037/bul0000038
Haines, J. E., & Schutte, N. S. (2023). Parental conditional regard: A meta-analysis. Journal of Adolescence, 95(2), 195-223. doi:10.1002/jad.12111
AraştırılmışMurray Bowen · benliğin farklılaşması
Bowen, M. (1978). Family Therapy in Clinical Practice. New York: Jason Aronson. ISBN 9780876683347
Miller, R. B., Anderson, S., & Keala, D. K. (2004). Is Bowen theory valid? A review of basic research. Journal of Marital and Family Therapy, 30(4), 453-466. doi:10.1111/j.1752-0606.2004.tb01255.x
Skowron, E. A., & Friedlander, M. L. (1998). The Differentiation of Self Inventory: Development and initial validation. Journal of Counseling Psychology, 45(3), 235-246. doi:10.1037/0022-0167.45.3.235
Bu sayfada kaynak gösterilmedi: klasik metin ya da DOI’si veya ISBN’si olmayan belge.
YankıDon Miguel Ruiz · sevgi ve korku
Ruiz, D. M. (1999). La Maîtrise de l’amour. Paris: Jouvence (éd. originale: The Mastery of Love, San Rafael: Amber-Allen, 1999). ISBN 9782883531871
AraştırılmışKabul ve kararlılık terapisi · bilişsel ayrışma
Hayes, S. C., Luoma, J. B., Bond, F. W., Masuda, A., & Lillis, J. (2006). Acceptance and Commitment Therapy: Model, processes and outcomes. Behaviour Research and Therapy, 44(1), 1-25. doi:10.1016/j.brat.2005.06.006
Levin, M. E., Hildebrandt, M. J., Lillis, J., & Hayes, S. C. (2012). The impact of treatment components suggested by the psychological flexibility model: A meta-analysis of laboratory-based component studies. Behavior Therapy, 43(4), 741-756. doi:10.1016/j.beth.2012.05.003
Öst, L.-G. (2014). The efficacy of Acceptance and Commitment Therapy: An updated systematic review and meta-analysis. Behaviour Research and Therapy, 61, 105-121. doi:10.1016/j.brat.2014.07.018
Atkins, P. W. B., Ciarrochi, J., Gaudiano, B. A., Bricker, J. B., Donald, J., Rovner, G., Smout, M., Livheim, F., Lundgren, T., & Hayes, S. C. (2017). Departing from the essential features of a high quality systematic review of psychotherapy: A response to Öst (2014) and recommendations for improvement. Behaviour Research and Therapy, 97, 259-272. doi:10.1016/j.brat.2017.05.016
Öst, L.-G. (2017). Rebuttal of Atkins et al. (2017) critique of the Öst (2014) meta-analysis of ACT. Behaviour Research and Therapy, 97, 273-281. doi:10.1016/j.brat.2017.08.008
Gloster, A. T., Walder, N., Levin, M. E., Twohig, M. P., & Karekla, M. (2020). The empirical status of acceptance and commitment therapy: A review of meta-analyses. Journal of Contextual Behavioral Science, 18, 181-192. doi:10.1016/j.jcbs.2020.09.009
Araştırmanın kapsamadığı
Koşullu ebeveyn kabulü üzerine araştırmalar, çoğunlukla anket yoluyla ve korelasyonel olarak, koşullu sevgi gören çocuğun ya da ergenin yaşadıklarını ölçer. Kitabın önerdiği yolu, yani bir yakınını davranışlarını onaylamadan sevmeyi seçen bir yetişkinin tutumunu sınamaz. Bu ayrımın seven kişinin iyi oluşunu ya da ilişkiyi iyileştirip iyileştirmediğini bilmiyoruz. Terapide ölçülen olumlu kabul, bir terapistin kabulüdür. Ayrışma bir kişi üzerine değil, düşünceler üzerine yapılan bir egzersizdir. Al-Anon’un sevgiyle mesafe koyma anlayışının, seçilen kaynaklarda kendine ait ampirik bir temeli yoktur. Hiçbir çalışma bu akımların tek bir pratikte birleştirilmesini kapsamıyor.
9. İlk sıraya kendini koyabilirsin.Araştırılmış: Öz şefkat programı (Neff ve Germer), şefkat yorgunluğuKalisme hipotezi
AraştırılmışKristin Neff ve Christopher Germer · Mindful Self-Compassion programı
Neff, K. D., et Germer, C. K. (2013). A pilot study and randomized controlled trial of the Mindful Self-Compassion program. Journal of Clinical Psychology, 69(1), 28-44. doi:10.1002/jclp.21923
Neff, K. D., et Pommier, E. (2013). The relationship between self-compassion and other-focused concern among college undergraduates, community adults, and practicing meditators. Self and Identity, 12(2), 160-176. doi:10.1080/15298868.2011.649546
Welp, L. R., et Brown, C. M. (2014). Self-compassion, empathy, and helping intentions. The Journal of Positive Psychology, 9(1), 54-65. doi:10.1080/17439760.2013.831465
Ferrari, M., et al. (2019). Self-compassion interventions and psychosocial outcomes: a meta-analysis of RCTs. Mindfulness, 10, 1455-1473. doi:10.1007/s12671-019-01134-6
Kirby, J. N., Tellegen, C. L., et Steindl, S. R. (2017). A meta-analysis of compassion-based interventions: current state of knowledge and future directions. Behavior Therapy, 48(6), 778-792. doi:10.1016/j.beth.2017.06.003
Neff, K. D. (2003). Self-compassion: an alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85-101. doi:10.1080/15298860309032
AraştırılmışŞefkat yorgunluğu araştırmaları · sağlık çalışanlarının ve bakım verenlerin yıpranması
Cocker, F., et Joss, N. (2016). Compassion fatigue among healthcare, emergency and community service workers: a systematic review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 13(6), 618. doi:10.3390/ijerph13060618
Sinclair, S., Raffin-Bouchal, S., Venturato, L., Mijovic-Kondejewski, J., et Smith-MacDonald, L. (2017). Compassion fatigue: a meta-narrative review of the healthcare literature. International Journal of Nursing Studies, 69, 9-24. doi:10.1016/j.ijnurstu.2017.01.003
Lynch, S. H., Shuster, G., et Lobo, M. L. (2018). The family caregiver experience: examining the positive and negative aspects of compassion satisfaction and compassion fatigue as caregiving outcomes. Aging and Mental Health, 22(11), 1424-1431. doi:10.1080/13607863.2017.1364344
Day, J. R., et Anderson, R. A. (2011). Compassion fatigue: an application of the concept to informal caregivers of family members with dementia. Nursing Research and Practice, 2011, 408024. doi:10.1155/2011/408024
Duarte, J., Pinto-Gouveia, J., et Cruz, B. (2016). Relationships between nurses’ empathy, self-compassion and dimensions of professional quality of life: a cross-sectional study. International Journal of Nursing Studies, 60, 1-11. doi:10.1016/j.ijnurstu.2016.02.015
Neff, K. D., Knox, M. C., Long, P., et Gregory, K. (2020). Caring for others without losing yourself: an adaptation of the Mindful Self-Compassion Program for Healthcare Communities. Journal of Clinical Psychology, 76(9), 1543-1562. doi:10.1002/jclp.23007
Singer, T., et Klimecki, O. M. (2014). Empathy and compassion. Current Biology, 24(18), R875-R878. doi:10.1016/j.cub.2014.06.054
Kalisme hipoteziKalisme · öz bakımı bir lüks değil, bir hijyen olarak görmek: kitaba özgü bir tutum
Bu sayfada kaynak gösterilmedi: klasik metin ya da DOI’si veya ISBN’si olmayan belge.
Araştırmanın kapsamadığı
Aktarılan hiçbir çalışma, artan öz bakımın ardından başkalarına gerçekten sunulan yardımı artırdığını göstermiyor: Mindful Self-Compassion programı çalışması anketle beyan edilen şefkati ölçüyor, başka çalışmalar ise yardım niyetlerini. Kendini doldurmayan kişinin “sonunda hiçbir şey veremez hâle gelip çöktüğünü” gösteren bir çalışma da yok; aile içi bakım verenlerde ölçülen şefkat yorgunluğu orta düzeyde ve bakımın sürmesiyle bir arada var oluyor. Bir derleme, sağlık çalışanlarının yıpranmasının şefkatin kendisinden kaynaklandığına itiraz ediyor (Sinclair ve ark.). Sağlık çalışanlarında öz şefkati daha az tükenmişlikle ilişkilendiren veriler kesitseldir ya da kontrol grubu içermez. “Lüks değil hijyen” çerçevesi bir sonuç değil, kitabın bir tutumudur.
10. Kararını korkun değil, sen verebilirsin.Araştırılmış: Kabul ve kararlılık terapisi (Hayes)Yankılar: Don Miguel Ruiz, Brené BrownKalisme hipotezi
AraştırılmışSteven C. Hayes · kabul ve kararlılık terapisi: korkuyla birlikte, değerlere göre davranmak
Hayes, S. C., Luoma, J. B., Bond, F. W., Masuda, A., Lillis, J. (2006). Acceptance and Commitment Therapy: Model, processes and outcomes. Behaviour Research and Therapy, 44(1), 1-25. doi:10.1016/j.brat.2005.06.006
Hayes, S. C., Strosahl, K. D., Wilson, K. G. (1999). Acceptance and Commitment Therapy: An Experiential Approach to Behavior Change. New York, Guilford Press. ISBN 9781572304819
Hayes, S. C., Strosahl, K. D., Wilson, K. G. (2012). Acceptance and Commitment Therapy: The Process and Practice of Mindful Change (2e éd.). New York, Guilford Press. ISBN 9781609189624
Hayes, S. C., Lillis, J. (2012). Acceptance and commitment therapy. Washington, American Psychological Association (série Theories of Psychotherapy). doi:10.1037/17335-000
A-Tjak, J. G. L., Davis, M. L., Morina, N., Powers, M. B., Smits, J. A. J., Emmelkamp, P. M. G. (2015). A meta-analysis of the efficacy of acceptance and commitment therapy for clinically relevant mental and physical health problems. Psychotherapy and Psychosomatics, 84(1), 30-36. doi:10.1159/000365764
Öst, L.-G. (2014). The efficacy of Acceptance and Commitment Therapy: An updated systematic review and meta-analysis. Behaviour Research and Therapy, 61, 105-121. doi:10.1016/j.brat.2014.07.018
Gloster, A. T., Walder, N., Levin, M. E., Twohig, M. P., Karekla, M. (2020). The empirical status of acceptance and commitment therapy: A review of meta-analyses. Journal of Contextual Behavioral Science, 18, 181-192. doi:10.1016/j.jcbs.2020.09.009
Stockton, D., Kellett, S., Berrios, R., Sirois, F., Wilkinson, N., Miles, G. (2019). Identifying the Underlying Mechanisms of Change During Acceptance and Commitment Therapy (ACT): A Systematic Review of Contemporary Mediation Studies. Behavioural and Cognitive Psychotherapy, 47(3), 332-362. doi:10.1017/S1352465818000553
YankıDon Miguel Ruiz · sevgi ile korku arasındaki seçim
Ruiz, D. M. (1999). La Maîtrise de l’amour, Paris, Jouvence. Édition originale: The Mastery of Love: A Practical Guide to the Art of Relationship, San Rafael, Amber-Allen Publishing, 1999. ISBN 9781878424426
YankıBrené Brown · bir cesaret biçimi olarak kırılganlık
Brown, B. (2006). Shame Resilience Theory: A Grounded Theory Study on Women and Shame. Families in Society: The Journal of Contemporary Social Services, 87(1), 43-52. doi:10.1606/1044-3894.3483
Brown, B. (2012). Daring Greatly: How the Courage to Be Vulnerable Transforms the Way We Live, Love, Parent, and Lead. New York, Gotham Books. ISBN 9781592407330
Collins, N. L., Miller, L. C. (1994). Self-disclosure and liking: A meta-analytic review. Psychological Bulletin, 116(3), 457-475. doi:10.1037/0033-2909.116.3.457
Araştırmanın kapsamadığı
Araştırma, iznin kendisi (“kararını korkun değil, sen verebilirsin”) hakkında, bir yaşam ya da okuma ilkesi olarak hiçbir şey söylemiyor. Kabul ve kararlılık terapisi, hastalar üzerinde bir bütün olarak sınanmış bir psikolojik tedavidir: etkinliği ne bir kitabı ne de tek başına değerlerin ya da kararlı eylemin etkisini doğrular; bunlar üzerine aracılık çalışmaları hâlâ az sayıda ve sınırlı niteliktedir. Hiçbir çalışma Ruiz’in önerdiği sevgi ile korku karşıtlığını ya da kırılganlığın nedensel anlamda bir güç olduğu fikrini sınamıyor. Brené Brown’ın çalışmaları kontrollü deneylere değil, görüşmelere ve gömülü teoriye dayanır. Bir okumanın korku üzerindeki etkisi hiç ölçülmedi.
11. Huzuruna mal olana hayır diyebilirsin.Araştırılmış: Bilinçli farkındalık, duygu düzenleme, öfke ve eylemİlham kaynakları: Epiktetos, Marcus AureliusKalisme hipotezi
İlhamEpiktetos ve Marcus Aurelius · bize bağlı olanı bize bağlı olmayandan ayırmak
Épictète, Discourses and Selected Writings, Penguin Classics, 2008 (le Manuel, § 1, porte la division entre ce qui dépend de nous et ce qui n’en dépend pas). ISBN 9780140449464
Marc Aurèle, Meditations, Penguin Classics, 2006 (notamment 6.41, 6.52, 8.47). ISBN 9780140449334
AraştırılmışJon Kabat-Zinn (MBSR) · sessizlik de dahil, bilinçli farkındalık meditasyonu
Kabat-Zinn J., 1982, An outpatient program in behavioral medicine for chronic pain patients based on the practice of mindfulness meditation: theoretical considerations and preliminary results, General Hospital Psychiatry 4(1):33-47. doi:10.1016/0163-8343(82)90026-3
Kabat-Zinn J., Full Catastrophe Living, édition révisée, Bantam Books, 2013 (première édition Delacorte, 1990). ISBN 9780345536938
Goyal M. et al., 2014, Meditation programs for psychological stress and well-being: a systematic review and meta-analysis, JAMA Internal Medicine 174(3):357-368. doi:10.1001/jamainternmed.2013.13018
Khoury B. et al., 2013, Mindfulness-based therapy: a comprehensive meta-analysis, Clinical Psychology Review 33(6):763-771. doi:10.1016/j.cpr.2013.05.005
Goldberg S.B., Riordan K.M., Sun S., Davidson R.J., 2022, The empirical status of mindfulness-based interventions: a systematic review of 44 meta-analyses of randomized controlled trials, Perspectives on Psychological Science 17(1):108-130. doi:10.1177/1745691620968771
Van Dam N.T. et al., 2018, Mind the hype: a critical evaluation and prescriptive agenda for research on mindfulness and meditation, Perspectives on Psychological Science 13(1):36-61. doi:10.1177/1745691617709589
Britton W.B., Lindahl J.R., Cooper D.J., Canby N.K., Palitsky R., 2021, Defining and measuring meditation-related adverse effects in mindfulness-based programs, Clinical Psychological Science 9(6):1185-1204. doi:10.1177/2167702621996340
AraştırılmışDuygu düzenleme araştırmaları (Gross, Webb, Bushman ve diğerleri) · öfkeyi bastırmak ya da boşaltmak
Bushman B.J., 2002, Does venting anger feed or extinguish the flame? Catharsis, rumination, distraction, anger, and aggressive responding, Personality and Social Psychology Bulletin 28(6):724-731. doi:10.1177/0146167202289002
Kjærvik S.L., Bushman B.J., 2024, A meta-analytic review of anger management activities that increase or decrease arousal: what fuels or douses rage?, Clinical Psychology Review 109:102414. doi:10.1016/j.cpr.2024.102414
Gross J.J., John O.P., 2003, Individual differences in two emotion regulation processes: implications for affect, relationships, and well-being, Journal of Personality and Social Psychology 85(2):348-362. doi:10.1037/0022-3514.85.2.348
Gross J.J., 2002, Emotion regulation: affective, cognitive, and social consequences, Psychophysiology 39(3):281-291. doi:10.1017/S0048577201393198
Webb T.L., Miles E., Sheeran P., 2012, Dealing with feeling: a meta-analysis of the effectiveness of strategies derived from the process model of emotion regulation, Psychological Bulletin 138(4):775-808. doi:10.1037/a0027600
AraştırılmışÖfke ve eylem araştırmaları (Carver ve Harmon-Jones, van Zomeren ve diğerleri) · eyleme yönelten bir itki olarak öfke
Carver C.S., Harmon-Jones E., 2009, Anger is an approach-related affect: evidence and implications, Psychological Bulletin 135(2):183-204. doi:10.1037/a0013965
van Zomeren M., Postmes T., Spears R., 2008, Toward an integrative social identity model of collective action: a quantitative research synthesis of three socio-psychological perspectives, Psychological Bulletin 134(4):504-535. doi:10.1037/0033-2909.134.4.504
Reifen Tagar M., Federico C.M., Halperin E., 2011, The positive effect of negative emotions in protracted conflict: the case of anger, Journal of Experimental Social Psychology 47(1):157-164. doi:10.1016/j.jesp.2010.09.011
Del Vecchio T., O’Leary K.D., 2004, Effectiveness of anger treatments for specific anger problems: a meta-analytic review, Clinical Psychology Review 24(1):15-34. doi:10.1016/j.cpr.2003.09.006
Kjærvik S.L., Bushman B.J., 2024, A meta-analytic review of anger management activities that increase or decrease arousal: what fuels or douses rage?, Clinical Psychology Review 109:102414. doi:10.1016/j.cpr.2024.102414
Araştırmanın kapsamadığı
Doğrulanan hiçbir çalışma, iç huzurunu korumak için reddetmeyi ya da sınır koymayı konu almıyor. MBSR programı bir günlük sessizlik içerir, ancak doğrulanan hiçbir deneme sessizliğin etkisini ayrı olarak incelemiyor: sonuçlar programın bütününe ilişkin. Bir onuru savunurken onu taşıyanı yakmayan “haklı öfke”, ölçülen bir değişken değil, kitabın bir kategorisidir. Bastırma üzerine veriler karışıktır: laboratuvarda bir duygunun dışavurumunu tutmak onu biraz hafifletir (tüm ölçümler bir arada, küçük ile orta düzeyde bir etki), oysa onu hissetmemeye çabalamak hafifletmez; bastırmanın alışkanlık hâline gelmesi ise daha düşük iyi oluşla birlikte görülür. Son olarak, “eyleme dönüştürülen” öfkenin yapıcı olduğu kanıtlanmış değil: araştırmalar öfkenin, özellikle birlikte, eyleme ittiğini gösteriyor, bu eylemin onu taşıyana yararlı olduğunu değil; uyarılmayı artıran fiziksel etkinlikler de öfkeyi azaltmıyor.
12. Garantisi olmadan da deneyebilirsin.Araştırılmış: Gelişim zihniyeti (Dweck), pişmanlık (Gilovich), aşamalı maruz bırakmaKalisme hipotezi
AraştırılmışCarol Dweck · gelişim zihniyeti
Dweck, C. S. et Leggett, E. L. (1988). A social-cognitive approach to motivation and personality. Psychological Review, 95(2), 256-273. doi:10.1037/0033-295X.95.2.256
Dweck, C. S. (2006). Mindset: The New Psychology of Success. Random House. ISBN 9781400062751
Burgoyne, A. P., Hambrick, D. Z. et Macnamara, B. N. (2020). How firm are the foundations of mind-set theory? The claims appear stronger than the evidence. Psychological Science, 31(3), 258-267. doi:10.1177/0956797619897588
Sisk, V. F., Burgoyne, A. P., Sun, J., Butler, J. L. et Macnamara, B. N. (2018). To what extent and under which circumstances are growth mind-sets important to academic achievement? Two meta-analyses. Psychological Science, 29(4), 549-571. doi:10.1177/0956797617739704
Macnamara, B. N. et Burgoyne, A. P. (2023). Do growth mindset interventions impact students’ academic achievement? A systematic review and meta-analysis with recommendations for best practices. Psychological Bulletin, 149(3-4), 133-173. doi:10.1037/bul0000352
Burnette, J. L., Billingsley, J., Banks, G. C., Knouse, L. E., Hoyt, C. L., Pollack, J. M. et Simon, S. (2023). A systematic review and meta-analysis of growth mindset interventions: For whom, how, and why might such interventions work? Psychological Bulletin, 149(3-4), 174-205. doi:10.1037/bul0000368
Yeager, D. S., Hanselman, P., Walton, G. M. et al. (2019). A national experiment reveals where a growth mindset improves achievement. Nature, 573, 364-369. doi:10.1038/s41586-019-1466-y
AraştırılmışThomas Gilovich ve Victoria Medvec · eylem pişmanlıkları ve eylemsizlik pişmanlıkları
Gilovich, T. et Medvec, V. H. (1995). The experience of regret: What, when, and why. Psychological Review, 102(2), 379-395. doi:10.1037/0033-295X.102.2.379
Gilovich, T. et Medvec, V. H. (1994). The temporal pattern to the experience of regret. Journal of Personality and Social Psychology, 67(3), 357-365. doi:10.1037/0022-3514.67.3.357
Yeung, S. K. et Feldman, G. (2022). Revisiting the temporal pattern of regret in action versus inaction: Replication of Gilovich and Medvec (1994) with extensions examining responsibility. Collabra: Psychology, 8(1). doi:10.1525/collabra.37122
Feldman, J., Miyamoto, J. et Loftus, E. F. (1999). Are actions regretted more than inactions? Organizational Behavior and Human Decision Processes, 78(3), 232-255. doi:10.1006/obhd.1999.2833
Roese, N. J. et Summerville, A. (2005). What we regret most... and why. Personality and Social Psychology Bulletin, 31(9), 1273-1285. doi:10.1177/0146167205274693
Davidai, S. et Gilovich, T. (2018). The ideal road not taken: The self-discrepancies involved in people’s most enduring regrets. Emotion, 18(3), 439-452. doi:10.1037/emo0000326
AraştırılmışAşamalı maruz bırakma · kaygı bozukluklarında bilişsel davranışçı terapiler
Foa, E. B. et Kozak, M. J. (1986). Emotional processing of fear: Exposure to corrective information. Psychological Bulletin, 99(1), 20-35. doi:10.1037/0033-2909.99.1.20
Carpenter, J. K., Andrews, L. A., Witcraft, S. M., Powers, M. B., Smits, J. A. J. et Hofmann, S. G. (2018). Cognitive behavioral therapy for anxiety and related disorders: A meta-analysis of randomized placebo-controlled trials. Depression and Anxiety, 35(6), 502-514. doi:10.1002/da.22728
Craske, M. G., Treanor, M., Conway, C. C., Zbozinek, T. et Vervliet, B. (2014). Maximizing exposure therapy: An inhibitory learning approach. Behaviour Research and Therapy, 58, 10-23. doi:10.1016/j.brat.2014.04.006
Wolitzky-Taylor, K. B., Horowitz, J. D., Powers, M. B. et Telch, M. J. (2008). Psychological approaches in the treatment of specific phobias: A meta-analysis. Clinical Psychology Review, 28(6), 1021-1037. doi:10.1016/j.cpr.2008.02.007
Araştırmanın kapsamadığı
Aktarılan hiçbir çalışma, başarısızlığı bir bilgi olarak yeniden tanımlamanın ya da gündelik küçük bir cesaretin, herhangi bir bozukluğu olmayan yetişkinlerde atılganlığı artırdığını ya da pişmanlığı azalttığını sınamıyor. Maruz bırakma, terapide tedavi edilen kaygı bozuklukları için doğrulanmıştır, gündelik hayat egzersizi olarak değil. Gelişim zihniyeti üzerine meta-analizler çoğunlukla risk almayı değil okul başarısını ölçer ve kuramın öncüllerini doğrudan sınayan çalışma onları zayıf bulur. Pişmanlık üzerine veriler büyük ölçüde anılara ve senaryolara dayanır ve en büyük pişmanlıklar algılanan fırsatı izler.
13. Bugün başlayabilirsin.Araştırılmış: Yalnızlık ve sosyal bağ (Holt-Lunstad)İlham kaynakları: Herbert Simon, Stoacılar, kontemplatif geleneklerYankılar: Eckhart TolleKalisme hipotezi
İlhamHerbert A. Simon · dikkat kıtlığı
Bu sayfada kaynak gösterilmedi: klasik metin ya da DOI’si veya ISBN’si olmayan belge.
AraştırılmışYalnızlık ve sosyal bağ araştırmaları (Holt-Lunstad, Wang ve diğerleri) · sosyal yalıtılmışlık, yalnızlık ve ölüm riski
Holt-Lunstad J., Smith T. B., Layton J. B., 2010, “Social relationships and mortality risk: a meta-analytic review”, PLoS Medicine 7(7):e1000316. doi:10.1371/journal.pmed.1000316
Holt-Lunstad J., Smith T. B., Baker M., Harris T., Stephenson D., 2015, “Loneliness and social isolation as risk factors for mortality: a meta-analytic review”, Perspectives on Psychological Science 10(2):227 à 237. doi:10.1177/1745691614568352
Wang F., Gao Y., Han Z. et al., 2023, “A systematic review and meta-analysis of 90 cohort studies of social isolation, loneliness and mortality”, Nature Human Behaviour 7(8):1307 à 1319. doi:10.1038/s41562-023-01617-6
Rico-Uribe L. A., Caballero F. F., Martín-María N., Cabello M., Ayuso-Mateos J. L., Miret M., 2018, “Association of loneliness with all-cause mortality: a meta-analysis”, PLoS ONE 13(1):e0190033. doi:10.1371/journal.pone.0190033
Steptoe A., Shankar A., Demakakos P., Wardle J., 2013, “Social isolation, loneliness, and all-cause mortality in older men and women”, PNAS 110(15):5797 à 5801. doi:10.1073/pnas.1219686110
Masi C. M., Chen H. Y., Hawkley L. C., Cacioppo J. T., 2011, “A meta-analysis of interventions to reduce loneliness”, Personality and Social Psychology Review 15(3):219 à 266. doi:10.1177/1088868310377394
YankıEckhart Tolle · şimdiki anda olmak
Tolle E., The Power of Now: A Guide to Spiritual Enlightenment, Vancouver et Novato, Namaste Publishing et New World Library, édition de 2004 (première publication 1997). ISBN 9781577314806
İlhamStoacılar ve kontemplatif gelenekler · kendini daha büyük bir bütünün parçası olarak bilmek
Marc Aurèle, Meditations (Pensées pour moi-même), trad. G. Hays, New York, Modern Library, 2003. ISBN 9780812968255
Piff P. K., Dietze P., Feinberg M., Stancato D. M., Keltner D., 2015, “Awe, the small self, and prosocial behavior”, Journal of Personality and Social Psychology 108(6):883 à 899. doi:10.1037/pspi0000018
Yaden D. B., Haidt J., Hood R. W., Vago D. R., Newberg A. B., 2017, “The varieties of self-transcendent experience”, Review of General Psychology 21(2):143 à 160. doi:10.1037/gpr0000102
Araştırmanın kapsamadığı
İncelenen çalışmalar, yalıtılmışlık ya da yalnızlık ile ölüm arasındaki ilişkiyi konu alıyor; içe kapanmak yerine bağı seçmenin bu riski azalttığını göstermiyor, yalnızlığa karşı müdahalelerin randomize çalışmaları da randomize olmayan çalışmalardan daha zayıf etkiler veriyor. İncelenenlerin hiçbiri bakışın yeniden sahiplenilmesini, yakınlara sunulan varlığı, bilinçli olarak geliştirilen bir merkezden uzaklaşmayı ya da bu öğelerin birbirine bağlanmasını sınamıyor. “Bugün başlamak” fikrine en yakın olan eylem niyetleri ve alışkanlık oluşumu üzerine araştırmalar burada henüz incelenmedi.
210 ayrı kaynak (246 atıf; bazı çalışmalar birden çok izinde kullanılıyor), hepsi DOI’leri ya da ISBN’leriyle doğrulandı. Bunları taşımayan klasik metinler ve çevrimiçi belgeler burada listelenmemiştir.
Kalisme içeriklerini nasıl oluşturur
Seçmek
Yayımlanmış sentezleri olan yaklaşımlar.
Doğrulamak
Her kaynak DOI’si ya da ISBN’siyle doğrulanır, eleştirel çalışmalar dahil.
Çevirmek
15 dil aynı şeyi, aynı sınırlarla söyler.
Sınırları söylemek
Araştırmanın söylemediği de yazılır.
Kalisme, bilimsel bir yayını Kalisme’nin işe yaradığına dair bir kanıta dönüştürmez.
Kitaplarımızdaki bir cümle araştırmaya, onun sağlamadığı bir doğrulamayı atfettiğinde, o cümleyi düzeltiyoruz. Ekim 2026’da sekiz kitaptaki dokuz pasaj 15 dilde yeniden yazıldı; bu pasajlar uygulamanın bir sonraki sürümüyle yayımlanacak.
Kalisme henüz değerlendirilmedi. Pilotlar etkiyi değil, benimsenmeyi ve algılanan yararı sınar. İlk ölçümden önce yazılan protokolleri Pro sayfasında yayımlanmıştır.
Kalisme ve iş yerinde önleme
Dünya Sağlık Örgütü’nün iş yerinde ruh sağlığı üzerine yönergeleri (2022), bireysel müdahalelerin düşünülebileceğini söyler; ancak düşük bir kesinlik düzeyiyle ve asla eksiksiz bir yanıt olarak değil. DSÖ ile Uluslararası Çalışma Örgütü’nün ortak notu ise önlemeyi, psikososyal risklerin yönetimi yoluyla iş organizasyonunun alanına yerleştirir.
Universally delivered psychosocial interventions that aim to build workers’ skills in stress management […] may be considered for workers to promote positive mental health, reduce emotional distress and improve work effectiveness.
Öneri 8A: koşullu öneri, kanıtların kesinliği düşük (“conditional recommendation, low-certainty of evidence”).Bizim çevirimiz: “Stres yönetiminde çalışanların becerilerini güçlendirmeyi amaçlayan ve herkese sunulan psikososyal müdahaleler […], olumlu ruh sağlığını desteklemek, duygusal sıkıntıyı azaltmak ve iş etkinliğini artırmak için düşünülebilir.” Kesilen bölüm, örnek olarak bilinçli farkındalığa ya da bilişsel davranışçı yaklaşımlara dayanan müdahaleleri anar.DSÖ, WHO guidelines on mental health at work, 2022, öneri 8A.
These interventions form one part of self-care or self-management options, but alone they would not constitute comprehensive delivery.
Bizim çevirimiz: “Bu müdahaleler, kendine bakma ya da kendini yönetme seçeneklerinin bir parçasıdır; tek başlarına eksiksiz bir yanıt oluşturmazlar.”DSÖ, aynı belge, 8A ve 8B önerilerine eşlik eden değerlendirmeler.
WHO guidelines recommend that organizational interventions are used as a means of preventive measures that can be universally implemented within the workplace.
Bizim çevirimiz: “DSÖ yönergeleri, örgütsel müdahalelere, iş yerinin tamamında uygulanabilecek önleme tedbirleri olarak başvurulmasını önerir.”DSÖ ve ILO, Mental health at work: policy brief, 2022.
Kalisme bireysel ve gönüllü bir katmandır. Ne psikososyal risklerin önlenmesinin, ne yöneticiliğin, ne de iş organizasyonunun yerini tutar.
Kaynaklar
Dünya Sağlık Örgütü (2022). WHO guidelines on mental health at work. Cenevre: DSÖ. ISBN 978-92-4-005305-2
Dünya Sağlık Örgütü ve Uluslararası Çalışma Örgütü (2022). Mental health at work: policy brief. Cenevre: DSÖ ve ILO. ISBN 978-92-4-005794-4